Чини ми се да уколико неко
баш инсистира да употреби
за + неки облик, у духу језика би много више биле конструкције
за + именица или
за + глаголска именица, док је
за + инфинитив стварно непотребан и делује вештачки.
Храна за понети је храна за ношење, зар не ?
Када говоримо о намени ствари тј. појмова, кажемо: машина за прање, Агенција за приватизацију, гумица за брисање (

ух, прва асоцијација на ово ми је онај суморни Линчов филм
Глава за брисање), место за седење или стајање, тема за размишљање, пројекат за реконструкцију моста, формулар за регистрацију возила, пушка за подводни риболов, став који није за потцењивање, предлог за разматрање, разлог за одбијање ...
а не кажемо: пушка за ловити под водом, машина за опрати, место за седети/стајати, тема за размислити ...