detaljnije pretraživanje   pomoć

đakoiik  (grč. diakonikos)
u pravoslavnoj crkvi: sasudohranilnica, udubljenje u zidu ili zasebna soba na desnoj strani svetog prestola, u oltaru, gde se čuvaju sveti sasudi.

đakon  (grč. diakonos sluga)
upravnik opštiiskih dobara i staralac sirotinje i bolesnika u najranije hrišćansko doba; docnije: crkveni sluga i pomoćnik pri bogoslužešu; najniži, početni sveštenički čin u pravoslavnoj crkvi (ne može sam obavljati bogosluženje, već samo pomaže evešteniku), pomoćni sveštenik.

đakon-flaster  ()
med. v. dijahilon.

đakonat  (grč. diakonos)
čin, zvanje, dostojanstvo i stan pomoćnog sveštenika, đakona,

đakonija  (grč. diakonos)
delokrug jednog đakona; pomoć, potpora; posluženje (jelom i pićem), poslastica.

đakonikon  (grč. diakonos, nlat. diaconicum)
u pravoslavnoj crkvi: kratka molitva koju čita ili peva đakon.

đakonisa  (grč. diakonos)
služiteljica crkve; u najstarijoj hrišćanskoj crkvi, sve do VI veka: starija žena koja se starala o sirotinji, negovala bolesnike i vodila nadzor nad ženskim članovima crkvene opštiie; danas, u evangelističkoj crkvi: bolničarka, naročito obrazovana za taj poziv; u manastirima: sestra koja služi oko oltara.

đakonisati  (grč. diakonos)
obavljati posao đakona; obavl.ati oko oltara posao pomoćnog sveštenika.

Naslovna strana - Postanite saradnik - Forum - IE8 akcelerator - O projektu