detaljnije pretraživanje   pomoć

sofistički (grč. sophistikos)
pr. namerni krivotvoren i pogrešan (sud, dokaz), prevaran.

sofistika (grč. sophistes mudar)
filozofija starogrčkih sofista (kraj V i početak IV v. pre n.e.); fig. veština dokazivanja nekog tvrđenja, nezavisno od njegove istinitosti; zloupotreba rečitosti i logike u cilju izvrtanja istine.

sofistikacija (nlat. sophisticatio)
krvotvorenje, patvorenje, kvarenje; krivotvorevina, patvorevina; fil. sofistikacijama čistog uma naziva Kvnt zaključke čistog uma koji ne sadrže empirijske premise i pomoću kojih na osnovu nečeg što znamo stvaramo zaključke o nečemu o čemi nemamo ni pojam, a čemu ipak pridajemo objektivnu realnost; to su sofističke opsene čistog uma, npr. kada na osnovu toga što postoji svet, ili na osnovu celishodnosti organizma, ili na osnovu postojanja "moralnog zakona u nama" zaključujemo da postoji bog.

sofistikovan (eng. sophisticated prefinjen, mudar)
teh. izuzetno složen (proces, uređaj); prefrigan; izveštačen; kad neko prekombinuje ili preuči, takođe; sofisticiran.

Naslovna strana - Postanite saradnik - Forum - IE8 akcelerator - O projektu